Karakter boyutu : 12 Punto 14 Punto 16 Punto 18 Punto
Moskova ve Çerkesler Çatışma Yolundalar
27 Haziran 2017 Salı Saat 01:44
 
Paul Goble, 20 Haziran 2017
 
Çerkes ulusal hareketi hem Kuzey Kafkasya’da hem diasporada yükseliyor. Bu ivmenin ardındaki güç genç Çerkeslerin dinamik aktivizim ruhu. 
 
Haber kaynaklarına göre Çerkes gençliği hızla dini kimlikten etno-ulusal kimliğe dönüyor. Gençlerin ve üst kuşakların eylemci yanını kamçılayan bir başka etken Moskova’ya kızgınlık; Moskova’nın Suriye’deki iç savaştan kaçmaya çalışan Çerkeslere anayurt kapılarını açmamasına duyulan öfke.  
 
Bu dinamik çok kritik bir zamanda işliyor. Rusya’da devlet başkanlığı seçimi yaklaşırken ekonomik durum iyi değil. Moskova protestoların yayılmasından korkuyor. İktidar Çerkes hareketini ezmeye çalışıyor. Eylemcileri hedef alıyor. Gözaltılar, tutuklamalar ve para cezaları tırmanışta. 

 
Yeni uyanan bir ulusla giderek baskıyı artıran Rus devleti arasında ciddi bir çatışmanın zemini oluşuyor. 
 
Bu gerilimi Kuzey Kafkasya’da Çerkeslerin yaşadığı birçok cumhuriyet ve bölgede görmek mümkün. Yerel makamlar Moskova’ya sadakatle Çerkes gençleri arasında bir tercih yapmaya zorlanıyorlar. 
 
Bazı durumlarda Rusya hükümeti kendi güçlerini devreye sokmak zorunda kalıyor. Amacı Çerkes ulusal hareketiyle yerel Çerkes makamların birleşmesini engellemek.
 
Eğer birleşme gerçekleşirse Rusya’nın bölge üzerindeki denetimi daha da zayıflayacak. 
 
Çerkes milliyetçiliğini tetikleyen temel etken Rusya genelinde toplumsal muhalefeti tırmandıran sebeple aynı şey: bugüne dek üst yaş kuşağının egemen olduğu Çerkes ulusal hareketinde gençlerin etkisinin artması. 
 
Çerkes gençliği ulusal dilini üst kuşaklara göre daha fazla kullanmakla kalmıyor (Yuga.ru, 14 Haziran). 
 
Çerkes meselesini Caucasus Times sayfasına izleyen İslam Tekuşev’e göre gençlik aynı zamanda “yeni bir dinamizm kazandırdığı Çerkes hareketini değiştiriyor” (Caucasus Times, 21 Mayıs).
 
Çerkes gençliği sosyal medyayı yaygın kullanması sayesinde diasporayla yakın temas kuruyor. Bu etken gençliğin artan katılımıyla birleştiğinde Kremlin’in anayurtla diasporayı ayırma çabaları suya düşüyor.  
 
Bu durumda Moskova yeni bir strateji belirlemek zorunda kalıyor. Rusya Federasyonu’nda yaşayan aktivistleri hedef alıyor ve Çerkes milliyetçiliğinin yükselişini durdurmaya çalışıyor. 
 
Bu strateji Çerkes bölgelerine daha çok sayıda Rus güvenlik bürokrasisi mensuplarının sevk edilmesini, aktivistlerin tutuklanmasını ve para cezasına çarptırılmalarını, yüksek-profilli davaları zorunlu kılıyor. 
 
Ne var ki – Moskova’nın umduğunun tersine – bu önlemler Çerkes ulusunun daha fazla seferber olmasına yarıyor (Caucasus Times, 14 Haziran).
 
İslam Tekuşev Caucasus Times sayfasında 14 Haziran günü yayınlanan makalesinde Kuzey Kafkasya’daki Çerkes toplu etkinliklerinde hazır bulundurulan Rus kuvvetlerini belgeledi. 
 
Bu Çerkes halkına, bölge ve cumhuriyet makamlarına yönelik örtülü bir tehditti. 
 
Tekuşev tutuklanan, yargılanan ve para cezasına çarptırılan çok sayıda Çerkes’ten bahsetti. Üstelik bu baskılar – sadece 21 Mayıs’ta değil – diğer kamusal etkinliklerde de uygulanmıştı. 
 
En çarpıcı örnek Ruslan Gvaşev’di. Şapsığ aktivist bu yılın 21 Mayıs anma töreni esnasında Soçi’de tutuklandı. 
 
İzinsiz toplantı düzenlemekten suçlu bulundu. Sekiz gün hapis yattıktan sonra on bin ruble (iki yüz dolar) para cezasına çarptırıldı. 
 
Suçlamaları kabul etmedi ve davasını temyize taşımak için Kabardey-Balkar İnsan Hakları Savunma Merkezinden yardım istedi (Ekho Kavkaza, 12 Haziran). 
 
Bu durum dikkatleri Rusya’nın yaptıklarına çekmekle kalmadı, farklı bölgeler ve cumhuriyetlerde yaşayan Çerkesler arasında artan işbirliğini de manşetlere taşıdı. 
 
Oysa Sovyet makamları bu bölge ve cumhuriyetleri Çerkesleri parçalamak ve daha kolay yönetmek için yaratmışlardı.
 
İnsan Hakları Savunma Merkezi başkanı Valeri Hatajukov’a göre Gvaşev’e açılan dava bir ilkti. Geleneksel hale gelmiş bir anma törenine ilk defa suç atfediliyordu. Gerekçe önceden resmi izin alınmamış olmasıydı. 
 
Kuzey Kafkasya’nın başka yerlerinde – bu tarihte – kimi makamlar törenlere izin vermiş, kimileri vermemişti. 
 
Tutuklamalara ve para cezalarına tanık olunmuştu. Moskova resmi politikasını uygulamış, kapalı kapılar ardında yerel makamlara baskı yapmıştı. 
 
Bu örüntüye bakarak Çerkeslerle Rus makamlar arasında yeni çatışmaların yaşanacağı, yerel seçkinlerin bu süreçte arada kalacağı söylenebilir (Ekho Kavkaza, 12 Haziran).
 
Yakın zamana kadar Sovyet-sonrası Çerkes hareketini tetikleyen iki dinamik vardı: Gürcistan’ın Çerkes “soykırımını” tanıması ve 2014 Olimpik Oyunlarının Soçi’de düzenlenmesi. 
 
Şimdi iki yeni etkene tanık oluyoruz. Birincisi, insan haklarına, hatta Rusya yasalarına aykırı olarak Suriyeli Çerkeslerin dönüşüne izin verilmemesi. İkincisi, interneti ustaca kullanan gençliğin hareket içindeki ağırlığının artması; Moskova buna hala bir çare bulabilmiş değil. 
 
Ortada ironik bir durum var. Moskova Kuzey Kafkasyalıların dine sırt çevirmelerini istiyor. Ama – en azından Çerkesler için – bu milliyetçiliğe yönelmek anlamına geliyor. 
 
Rusya’nın bu durumla başa çıkması çok zor olacak gibi görünüyor. Yenilenmiş ve gençleşmiş Çerkes ulusal hareketi ile Moskova yeni bir çatışmanın eşiğindeler. 
 
 
Çeviri: Dr. Ömer Aytek Kurmel 
 
Cherkessia.net, 27 Haziran 2017
 
***
 
Moscow, Circassians Now on Collision Course
 
Paul Goble, June 20, 2017
 
The Circassian national movement in the North Caucasus as well as in the diaspora is on the rise. In part, this trend is powered by new activism among Circassian young people, who, reports show, are increasingly turning away from an Islamic to an ethno-national identity. Additionally, they and their elders are driven toward greater activism by anger at Moscow’s refusal to allow Circassians to return to their homeland from war-torn Syria. And all this is unfolding precisely at a time that Moscow—fearing protests, given the worsening economic situation in advance of the Russian presidential elections—seeks to suppress the Circassian movement by targeting its activists for detentions, arrests and heavy fines. That sets the stage for a serious collision between a newly aroused nation and an increasingly repressive Russian government. This struggle is playing out in many of the republics and regions of the North Caucasus where Circassians live, forcing local officials there to choose between loyalty to Moscow and support from one of the most active segments of their own populations. In some cases, it even requires the central Russian government to send in its own forces to ensure that there is no linkup between the Circassian national movement and republican authorities. Such a development, were it to occur, could further undermine Russia’s control of the region.
 
Perhaps the primary trigger for the rise of Circassian nationalism, its participants say, is the same one powering dissent and demonstrations in Russia more generally: the increasing role of young people in a national movement that historically had been dominated by older Circassians. These young Circassians are not only choosing to use their own national language more often than their elders were (Yuga.ru, June 14) but also, in the words of Islam Tekushev, who tracks the Circassian issue for the Caucasus Times, “changing the Circassian movement by giving it a new dynamism” (Caucasus Times, May 21).
 
The increasing role of the young and their reliance on social media, which keep them in close contact with centers of the five-million-strong Circassian diaspora abroad, have undermined the Kremlin’s earlier strategy of trying to limit contacts between the Circassians in the North Caucasus homeland and those abroad. And that failure, in turn, has led Moscow to adopt a new strategy of trying to combat the rise of Circassian nationalism within the Russian Federation by targeting activists inside the country. That strategy has involved a mounting introduction of Russian siloviki (security services personnel) into Circassian areas, the arrest and fining of activists, and high-profile court cases. But despite Moscow’s hopes, all these have only served to mobilize the Circassian nation further (Caucasus Times, June 14).
 
In a June 14 article for Caucasus Times, Tekushev documents how Russian troops have been present at all Circassian public meetings in the North Caucasus, an implicit threat to the Circassians and to regional and republican officials. He also notes how the authorities have arrested, tried and fined ever more activists, not only around the key date of May 21, when Circassians remember the deportation and mass killing of their people by tsarist officers in 1864, but also at other public events as well.
 
Perhaps the most serious of these recent cases was the arrest of Ruslan Gvashev, a Shapsug activist in Sochi, at this year’s May 21 anniversary. He was found guilty of organizing an unsanctioned meeting and fined 10,000 rubles ($200) after being kept in jail for eight days. He refused to admit guilt and turned to the Kabardino-Balkarian Human Rights Defense Center for help in appealing his case (Ekho Kavkaza, June 12). Not only did this attract more attention among Circassians to what Russia is doing, but it highlighted the growing cooperation among Circassians who live in various regions and republics that were created by the Soviet authorities specifically to divide them up and thus make it easier for Moscow to rule them.
 
Valery Khatazhukov, the head of the Human Rights Defense Center, pointed out that the move against Gvashev was “the first case when the memorial measures that have become traditional” were held to be criminal because they did not enjoy the advance approval of the authorities. Elsewhere in the North Caucasus on that date, some officials gave their approval while others did not, leading to arrests and fines and, likely, official behind-the-scenes pressure from Moscow on local authorities. That pattern suggests that there will be more clashes in the future between Circassians and the Russian authorities, with regional and republican elites caught in between (Ekho Kavkaza, June 12).
 
Until recently, the post-Soviet Circassian movement had been powered by Georgia’s recognition of the tragic 1864 events as a “genocide” and by the holding of the 2014 Olympics in Sochi, on what Circassians view as sacred land. But now, two new factors are clearly at work: the refusal of the Russian government to allow Circassians to come back to their homeland from Syria, a violation of human rights and even Russian law, as well as the increasing participation of Internet-savvy young people in the movement, something Moscow has not figured out how to block or redirect.
 
And in what may be the ultimate irony, Moscow’s desire that young North Caucasians turn away from religion means—among the Circassians at least—that ever more of them are turning to nationalism. This will likely prove even more difficult for the Russians to cope with, thus setting the stage for a new clash between Moscow and the renewed and more youthful Circassian nation.
 

Bu haber toplam 2315 defa okundu.


Ber Hikmet

Khuade Adnan sorunun göbeğinde; ve oradan konuşuyor. Sözlerini dikkate almak gerek!

03 Temmuz 2017 Pazartesi Saat 11:59
Khuade Adnan

Goble'nin olası çıkarımı ''Yenilenmiş ve gençleşmiş Çerkes ulusal hareketi ile Moskova yeni bir çatışmanın eşiğindeler'' sözünü savaş çığırtkanlığı olarak yorumlamak yanlış.

''Çatışma'' sözcüğü illaki savaş anlamına gelmez. Çerkes ulusal hareketi ivme kazandıkça hak taleplerinin de daha gür çıkacağı malum. Moskova henüz ''Çerkes sorunu'' diye bir sorunu kabullenmiş değil.

Bunun bir realite olduğunu bilse de sorunu huzuru kaçırmak isteyen ''dış mihraklar''a bağlamayı uygun görmekte. Siz ne kadar barışcıl, demokrat, adaletli talepleri gündeme getirseniz hatta ''tescilli rusçu'' olsanızda "dış mihrak" olmaktan kurtulmanız mümkün değil. Çünkü zaten ''dışardasınız'' ve Rusya'nın tam etki alanında değilsiniz.

Mücadelenin Çerkesler için şiddetle çözülmeyeceğini sanıyorum Goble'de biliyor ve Goble nezdinde (ondan başka yazanda yok) batının mutlaka şiddeti tırmandıracağı algısını yaratmakta hangi ulusal mücadele derslerinden alınmış bilemiyorum. Siz dünyadaki herhangi bir stratejik kurumun sorunumuza ilgi göstermesini mi hazmedemiyorsunuz? Dünya da bu tarzdaki hangi sorun uluslararası toplumun müdahil olmamasıyla günümüzde çözülebiliyor? Bu mümkün mü? Dünyanın 40 ülkesinde diasporası olan kendi vatanında ise bu sorunu çözebilecek yetkili egemen organları olmayan bir halk nasıl kimse karışmadan oturup Moskova ile sorunlarını çözecek? Bu ''saf''lık nereden geliyor? Nereden, kimden güvence aldınız?

01 Temmuz 2017 Cumartesi Saat 20:14
Tarık Eren

Çerkesler hiçbir zaman çatışmadan medet ummamalıdır. NOKTA!

01 Temmuz 2017 Cumartesi Saat 20:09
Sitemizin hiçbir vakıf, dernek vs. ile ilgisi yoktur. Sitede yayınlanan tüm materyallerin her hakkı saklıdır. Sitemizde yayınlanan yazı ve yorumların sorumluluğu tamamen yazarına aittir.
Siteden kaynak gösterilmeden yazı kopyalanamaz.
Copyright © Cherkessia.Net 2009 İletişim: info@cherkessia.net