Karakter boyutu :
Habraçö Murat Özden
Teknik Herşeyin Kolaylaşmaya Başlamasıdır
15 Eylül 2010 Çarşamba Saat 19:16
Ateşi yakan ilk insanı düşünün. Nasıl saatlerce, günlerce iki odun parçasını
birbirine sürterek ateşi yakmıştı. Daha sonra bunu başkalarınada öğretmişti.
Yapa yapa işin tekniğini geliştirmişti. Ustalaşmıştı. Çok daha kısa sürede yapar
olmuştu.
Sonra birileri buna ilaveler yaparak kibriti, çakmağı buldu. Bu gün ateş yakmak ne kadar kolay. Ama onun gerisinde insanlığın binlerce yıllık bilgi birikimi mevcut. Teknoloji ve teknik herşeyi kolaylaştırıyor.
Bir duvarcı kalıpçı ustasını düşünün. Nasılda çakar çivileri peşpeşe hiç bakmadan. Oysa biz bir çivi çakmaya kalksak ya parmağımıza vururuz yada çiviyi düşürürüz mutlaka. Ama duvarcı kalıpçı ustası milyonlarca kez çivi çaktığı için hiç bakmaz bile çiviye. Çünkü çivi çakmanın tekniğini öğrenmiştir.
Bir döneci ustasını düşünün. Nasılda kocaman bir döneri yakmadan ustaca çevirir. Hep aynı kalınlıkta keser etleri. Asla çiğ yerini kesmez. Ve bir porsiyon döneri hep aynı miktarda keser. Çünkü o döner pişirmenin ve kesmenin tekniğini öğrenmişti.
Bir tiyatro oyuncusunu düşünün. Birgün katil olmuş bizi nasılda inandırıyor. Birgün deli olmuş, ne kadar gerçekçi. Birgün sarhoş olmuş, tıpkısının aynısı. Halbuki o bunları yapabilmek için ne kadar çok çalışti. Ağlamanın, gülmenin, sesini kullanmanı, sahnede utanmamanın, elini nereye koyacağının provasını binlerce kez ve yıllarca yapmıştı. O oyunculuğun tekniğini öğrenmişti.
Bir heykeltraş düşünün. Nasıl da güzel yontarak taşları eserlerini meydana getirir. Sanki canlıymış hissi veren. Ama o eserlerin ardında ne büyük emekler vardır. Defalarca ve defalarca yaratılmıştır o ölümsüz eserler. Ama o taşı yontmanın ve heykel yapmanın tekniğini öğrenmişti.
Örneklerimizi çoğaltmamız mümkündür. Ama çoğaltmayacağız. Bu örnekleri bir işi öğrenmenin ustalaşmanın ve tekniğini kavramanın zaman emek ve tekrardan geçtiğini anlatmak içindi.
Örgütlenmenin ve örgütlülüğün bir tekniği vardır. Basit ama yapılması gereken işleri tekrar tekrar defalarca yapmaktır.
Onun için bende örgütlülüğe ve örgütlenmeye dair yazılarımı döne döne, hiç üşenmeden, acaba tekrar mı oldu demeden yazmaya devam edeceğim.
Bütün mesele davasına inananların ve bedel ödemeyi göze alanların bir araya gelmeye başlamasıdır. Bu konuda adımlar atılmaya başlanmıştır.
Daha önceki yazılarımda da belirttiğim gibi herkesin havuza bir taş atmasıdır. Gücü yetenin on, yüz, bin taş atmasıdır. Bir değer yaratmamızdır, profesyonel kadrolar oluşturabilmemizdir.
Örgütlenme, fedakarlık ve verebilme özelliği olan insanların omuzlarında yükselecektir. Daha önce fedakarlık yani bedel şu şekillerde olur demişiz.
1-Parasal destek
2-Ayni destek[Mal olarak]
3-Düşünsel destek
4-Emek
5-Zaman
6-Özgürlük
7-Can
Kim ne verebiliyorsa ortaya koyar ve örgütlülük ortaya çıkar.
Nasıl her işin bir tekniği var ise örgütlülüğünde tekniği, fedakarlık, emek, zaman ve tekrardır.
Korkmadan, çekinmeden, utanmadan istemek ve talep etmektir.
Örgütlenmenin tekniğini öğrenmektir. Bakın o zaman herşeyin nasıl kolaylaştığını göreceğiz.
Ama en önemli mesele,
Söylediğimiz sözün arkasında durmaktır,
Attığımız taşın peşinden gitmektir.
Sonra birileri buna ilaveler yaparak kibriti, çakmağı buldu. Bu gün ateş yakmak ne kadar kolay. Ama onun gerisinde insanlığın binlerce yıllık bilgi birikimi mevcut. Teknoloji ve teknik herşeyi kolaylaştırıyor.
Bir duvarcı kalıpçı ustasını düşünün. Nasılda çakar çivileri peşpeşe hiç bakmadan. Oysa biz bir çivi çakmaya kalksak ya parmağımıza vururuz yada çiviyi düşürürüz mutlaka. Ama duvarcı kalıpçı ustası milyonlarca kez çivi çaktığı için hiç bakmaz bile çiviye. Çünkü çivi çakmanın tekniğini öğrenmiştir.
Bir döneci ustasını düşünün. Nasılda kocaman bir döneri yakmadan ustaca çevirir. Hep aynı kalınlıkta keser etleri. Asla çiğ yerini kesmez. Ve bir porsiyon döneri hep aynı miktarda keser. Çünkü o döner pişirmenin ve kesmenin tekniğini öğrenmişti.
Bir tiyatro oyuncusunu düşünün. Birgün katil olmuş bizi nasılda inandırıyor. Birgün deli olmuş, ne kadar gerçekçi. Birgün sarhoş olmuş, tıpkısının aynısı. Halbuki o bunları yapabilmek için ne kadar çok çalışti. Ağlamanın, gülmenin, sesini kullanmanı, sahnede utanmamanın, elini nereye koyacağının provasını binlerce kez ve yıllarca yapmıştı. O oyunculuğun tekniğini öğrenmişti.
Bir heykeltraş düşünün. Nasıl da güzel yontarak taşları eserlerini meydana getirir. Sanki canlıymış hissi veren. Ama o eserlerin ardında ne büyük emekler vardır. Defalarca ve defalarca yaratılmıştır o ölümsüz eserler. Ama o taşı yontmanın ve heykel yapmanın tekniğini öğrenmişti.
Örneklerimizi çoğaltmamız mümkündür. Ama çoğaltmayacağız. Bu örnekleri bir işi öğrenmenin ustalaşmanın ve tekniğini kavramanın zaman emek ve tekrardan geçtiğini anlatmak içindi.
Örgütlenmenin ve örgütlülüğün bir tekniği vardır. Basit ama yapılması gereken işleri tekrar tekrar defalarca yapmaktır.
Onun için bende örgütlülüğe ve örgütlenmeye dair yazılarımı döne döne, hiç üşenmeden, acaba tekrar mı oldu demeden yazmaya devam edeceğim.
Bütün mesele davasına inananların ve bedel ödemeyi göze alanların bir araya gelmeye başlamasıdır. Bu konuda adımlar atılmaya başlanmıştır.
Daha önceki yazılarımda da belirttiğim gibi herkesin havuza bir taş atmasıdır. Gücü yetenin on, yüz, bin taş atmasıdır. Bir değer yaratmamızdır, profesyonel kadrolar oluşturabilmemizdir.
Örgütlenme, fedakarlık ve verebilme özelliği olan insanların omuzlarında yükselecektir. Daha önce fedakarlık yani bedel şu şekillerde olur demişiz.
1-Parasal destek
2-Ayni destek[Mal olarak]
3-Düşünsel destek
4-Emek
5-Zaman
6-Özgürlük
7-Can
Kim ne verebiliyorsa ortaya koyar ve örgütlülük ortaya çıkar.
Nasıl her işin bir tekniği var ise örgütlülüğünde tekniği, fedakarlık, emek, zaman ve tekrardır.
Korkmadan, çekinmeden, utanmadan istemek ve talep etmektir.
Örgütlenmenin tekniğini öğrenmektir. Bakın o zaman herşeyin nasıl kolaylaştığını göreceğiz.
Ama en önemli mesele,
Söylediğimiz sözün arkasında durmaktır,
Attığımız taşın peşinden gitmektir.
Bu yazı toplam 3320 defa okundu.
Bu yazıya yorum eklenmemiştir.