Son bir kaç yıldır teknolojinin sağlamış olduğu olanaklar çerçevesinde Çerkesler (Adıgeler) hakkındaki düşüncelerimi, duygu arzu ve özlemlerimi yazılı olarak dile getiriyordum.

Yazdıklarımı ilgiyle takip edenler arasında, satırlarımda yer alan şeyleri destekleyenler kadar karşı çıkanlarda yer alıyordu.

Kaleme aldığım şeyler hakkında benim en dikkatimi çeken şey ise sosyal ağlarda en çok paylaşılan yazılarımın aslında en az okunan yazılarım olmasıdır.

En az beğeni tıklaması alanlar ise en fazla okunanlar olageliyor.

Beni tüm bu süre boyunca rahatsız eden hususta buydu. Bu durum ise ortada büyük bir mahalle baskısının hala devam ettiğinin de belirteciydi.

Okuyucularımın arasında nev’i şahsına münhasır denilen nadide insanlar da azımsanmayacak oranda vardı.

İnternet ortamında yayınlanmış tüm yazılarımı okuduğuna kesinlikle emin olduğum bir okuyucum (A.A.) devamlı şekilde ‘Haaa, O’mu yazmışşş!’ gibi yorumlar sunardı.

Mesela yazılarımın altına ‘-O’mu, onun yazdıkları çelişki içerir’ gibi notlar düşerdi. Okuyucularım içerisinde en sevimlisi belkide odur.

Yazılarımı okur, böyle yorumlar yapar, (kendisinin tesbit ettiği- var olduğunu düşündüğü) çelişen şeyleri ise hiç dile getirmezdi, belkide böylesi çelişkiler tesbit etmişte değildi.

Bende tüm bu zaman boyunca ‘Azizim, nerede çelişki gördünüz’ diye ona hiç sormadım.

Olur ya, en vefalı, tüm satırlarımın en iyi takipcisinin kalbi kırılır, diye düşünürdüm. 

İşte böyle A.A. sana müjdeler olsun.... Artık yazılarım üzerinden ilgi çekmek için böylesi garip yorumlar yapmak zorunda kalmayacaksın.

Yazı yazmayı bırakıyorum.


Sanki önemli birisiymişim gibi, ‘yazı yazmayı bırakıyorum sizlere veda ediyorum’ demekte çok yakışık almıyor.

Buna rağmen, yakışık almayan bu davranışı sergilememe sebep olan şeye de kısaca değineyim.

Böylesi bir veda yazısı  yazmamın amacı, olur ya, zan ile konuşmayı-fikre varmayı adet edinmiş olanlar, ‘Onu ürküttüler de, o yüzden sustu’ falan derler...

Hiç alakası yok. Sadece kendi kendime yapmayı amaçladığım şeylerin çalışma planına uymadığı için böylesi yazılar yazmayı bırakıyorum.


Yapmayı planladığım çalışmaları gözden geçirdiğimde, daha doğrusu yapabileceğim şeyler üzerinde kendi kendime bir program hazırladığımda gördümki, bana çok yıl lazım.

Hele hele, internet üzerinde son yıllarda yazdığım yazıları takip etme zorunluluğunun getirdiği zaman kaybını göz önüne alınca, ihtiyaç duyduğum yılların sayısı çok daha fazla artış gösteriyor.

Yazılarımı eleştiren, sahip olduğum fikir ve düşünceleri çürütmeye çalışanları yanıtlamak, destekleyenleri takip etmek her gün en az bir kaç saatimi tüketiyor.

Hele hele, çok sevimli yorumlar yapan A.A. gibi sevimli (büyük bir olasılıkla sadece ilgi çekmek isteyen, iyi niyetli) diğerleride buna ilave olunca....

İşte bu yüzden bu türde yazılar yazmaktan vazgeçtim.


Sevgili ve aziz okuyucum A.A.

Özellikle sizden hakkınızı helal etmenizi bekliyorum. Yorumlarınızı yanıtlamadığım, ‘ilgi isteğinizi’ karşılayamadığım için özür diliyorum. İnanın sizden ve benzerlerinizden hoşlanıyordum, hoşlanmayada devam ediyorum.

Fikirlerimi destekleyenlerin ise haklarını helal edeceklerinden şüphe duymak istemiyorum.

Fikir teatisinde bulunduğum, düşüncelerimizi çarpıştırdığımız arkadaşların da bu konuda haklarını helal edeceklerinden eminim.

İşte bu yüzden sevgili A.A. özellikle sizden hakkınızı helal etmenizi rica ediyorum.

Benden yana ise, hakkım var ise herbirinize helal olsun...