Hiçbir zaman geniș kitlelere hitap eden bir yazar olmadım. Bazı yazarlar çok bilinmezler, yollarına gölgede devam ederler, onları ancak arayan bulur, popüler değillerdir; iște onlardan biri oldum. 

Yazmamın tek nedeni daha iyiye, güzele yönelik olan arayıșım oldu. İște bu noktada, zaman içerisinde, hayatın içinde arayıșı olan, duyarlı, az sayıda, ama kaliteli bir okur kitlesi ile buluștum kendi adıma.

Yazılarıma ilgi gösteren duyarlı okur sayısı artıyor yavaș yavaș. Ama toplumun geneli için söylersek, insanların çoğu zaten bir șey aramıyor hayatın içinde, daha çok maddi değerlerin peșinde gidiyorlar. 

Arayıșı olan, sanata, felsefeye ilgi duyan okurlara hitap eden yazılar yazıyorum. Çok okur sahibi olmak hiçbir zaman önemli olmadı benim için. Çağımızda nicelik önemli değildir, önemli olan niteliktir. Beni anlayan bir okur, gözümde bin okur eder.

Her zaman kendimi sloganlarla ifade etmekten kaçındım. Hep özü aradım, arıyorum. Çünkü esas değișim sloganlarda değil, özde gizlidir. Esas olan yazmak da değildir, yazmak hayata soru sormaktır. Esas olan onurlu, gelișken, boyun eğmeden ileriye dönük bir biçimde sürekli öğrenerek yașamaktır.

Bașkalarını değiștirmek için yazmıyorum, kendimi geliștirmek için yazıyorum. Yazdıkça öğreniyorum. İyi bir yazar, hayatın ebedi çırağıdır. 

Romanlarda, yazılarda kendimizi bulduğumuzda mutlu oluruz. Yazılarımda kendini bulan okurlar olduğunu görmek de beni mutlu ediyor. Her gün okurlarımın birer ikișer 'sizi yeni keșfettim.' diyerek gelmesi beni mutlu ediyor.

Facebook'taki, Googleplus'taki topluluklarda İspanyolca, İtalyanca, Portekizce yazılarımı da paylașıyorum. Latin Amerikalı ve İtalyan, Portekizli okurlarım da var beni takip eden. Brezilya'da zaman içerisinde çok fazla sayıda olmasa da beni takip eden okurlar edindim. Bazı gazetelere yazıyorum zaman zaman burada.

Arayıșı olan, hayata yönelik aynı kaygıları paylașan okurları gölgeye beklerim. Gölge huzurlu, sakin ve derindir.

Erol Anar, 19 Eylül 2016, Brezilya