Romanya komünizmi zulümle maskaralığın toplamıydı. 

***

Çavuşesku öncülünden sinmiş bir ülke devraldı. Ayrıca ciddi bir dış desteğe sahipti. Sıkı durun; bu destek Batıdan geliyordu. 

Jiu maden grevinin liderlerini öldürtmesinden sekiz ay sonra Çavuşesku Beyaz Saray’da ağırlandı. 

Çekoslovakya’nın işgalinde tarafsız kalmış olması onu Batının gözdesi yapmaya yetmişti. Ayrıca Romanya 1984 Olimpiyatına katılan tek doğu bloku ülkesiydi. 

Romanya Sovyetlerle arasına mesafe koydukça baskıcı rejimi Batı tarafından görmezden gelindi.

***

Bunun Romanya halkına bedeli çok ağır oldu. 

Nüfusu artırmak Romanya’nın geleneksel saplantısıydı. 1966 yılında kırk yaşın altında ve dörtten az çocuğu olan kadınlara kürtaj yasağı getirildi. 1986 yılında sınır kırk beş yaşa çıkarıldı. 

1984 yılında kadınlar için evlenme yaşı on beşe indirildi. Doğum oranının düştüğü bölgelerde doktorların maaşlarından kesinti yapıldı. 

Sonuçta nüfus artmadı. Ama yasa dışı kürtajlarla hayatın kaybeden kadın sayısında Romanya Avrupa birinciliğine yükseldi. 

Bebek ölümü o kadar yüksekti ki 1985 yılından itibaren yeni doğan çocuklar dört haftalık olmadan nüfusa kaydedilmiyorlardı.

***

Bu ulusal trajedinin arka planında berbat ekonomik koşullar vardı.

Seksenli yılların başında Çavuşesku ülkesinin dış borçlarını ödemeye karar verdi. Batı nezdinde ki itibarını daha da güçlendirmek istiyordu. 

Uluslararası kapitalist sistem Çavuşesku’yu yere göğe sığdıramadı. 

Borçların ödenmesi için iç tüketimin kısılması gerekiyordu. Kondukatör ihraç edilebilecek her ürünü satmaya kararlıydı. 

Romenler daha az elektrik kullanmaya zorlandılar. Çünkü Almanya ve İtalya’ya enerji ihraç edilecekti. 

Et, şeker, un, tereyağı, yumurta ve daha nice ürün karneye bağlandı. 

Üretkenliği artırmak için hafta sonları ve tatillerde çalışmak zorunlu kılındı. 

1986 yılında petrol tüketimi asgariye indirildi. Motorlu araçların yerini alması için atçılık teşvik edildi. 

At arabaları temel ulaşım aracı oldu.

Sonunda Romanya borçlarını ödedi. Ama halk sefalete mahkum edildi. 

***

Zulmün bir başka kurbanı köylülerdi. 

Köylünün daha fazla üretmesi, ihracat seferberliğine katkıda bulunması gerekiyordu. 

Mesele komünistlerin köye ve köylüye düşmanlığından ibaret değildi. İşin bir de etnik şovenizm boyutu vardı. Romanya komünizminin bir başka saplantısı Macar azınlığa duyduğu nefretti. 

“Sistematikleşme” adı altında ülkedeki on üç bin köyün yarısı yerle bir edildi. Yıkılan köyler arasında Macarlarınki ağırlıktaydı. 

Ahali 558 köy-kente taşındı.

***

Romanya komünizmi zulümle maskaralığın toplamıydı. 

Kondükatör ve eşinin resimlerine her yerde rastlamak mümkündü. Çavuşesku güzellemesi Stalin’i bile geride bırakmış, Kuzey Kore lideriyle kıyaslanır seviyeye gelmişti.

Çavuşesku’nun unvanları arasında neler yoktu ki? 

Bilge Lider… Güneşin Oğlu… Karpatların Dehası… Daha niceleri. 

Liste – tıpkı maskaralık örnekleri gibi – uzayıp gidiyordu.