Dmitri Trenin , 15 Ocak 2015

 

Bu yıl Rusya için çok zor geçecek. Ülke durgunluğa girdi. Gayri Safi Yurt içi Hasıla yüzde 5 oranında düştü. Enflasyon yüzde 15-20’ye tırmandı. İşsizlik yüzde 7 oldu. Ruble güçlü para birimleri karşısında yarıdan fazla değer kaybetti.

 

Sebep Batı’nın yaptırımları, düşen petrol fiyatları ve Rusya ekonomisinin yapısal sorunları. Ruslar benzer bir durumu 1998 ve 2008-09’da da yaşamışlardı. Ama bu defa kriz daha uzun sürecek ve çıkış daha zor olacak.

 

Dmitri Trenin: Carnegie Moscow Center Müdürü

 

 

Kötüye giden ekonomik durum Rusya’nın politikaları açısından ne anlama geliyor ?

 

Rusya’da mevcut rejim Devlet Başkanı Vladimir Putin’in Kremlin’iyle Rus halkının çoğunluğu arasında toplumsal bir sözleşmeye dayanıyor. Putin’in 1999 yılının son günü iktidara gelmesinden bu yana Ruslar’ın harcanabilir geliri küresel mali krizde bile hep arttı. Artış bazen yılda yüzde 10 seviyesinde oldu. Bunun karşılığında Rus seçmenler Putin’i üç, Putin’in himaye ettiği Dmitri Medvedev’i bir defa devlet başkanı seçtiler.

 

Halk ayrıca Kremlin’in federal ve bölgesel parlamentolar, valiler, belediye başkanları üzerinde tam kontrol kurmasını sağladı. Sisteme karşı çıkanlar ara sıra sokaklarda bağırıp çağırdı, ama halk desteğine sahip olmadıkları için etkisiz kaldılar.

 

Müreffeh yıllar geride kaldı. Önümüzde zor yıllar var. Halk Putin’in yanında duracaksa bunu farklı sebeplerle yapmak zorunda.

 

Bunlardan biri yurtseverlik.Putin “Kırım’ı geri getirerek” sadece muazzam bir halk desteği kazanmakla kalmadı, ülkenin siyasi yapısını da değiştirdi. Rus lider yurtseverliği ve milliyetçiliği keşfetmedi. Sadece en yüksek ulusal değer haline getirdi ve kendisini onun lideri haline getirdi. Geçen yıl bir basın toplantısında “Rusya’daki en büyük milliyetçi benim” diye gururla seslendi.

 

Bir başka sebep yaptırımlar.Ruslar Batı’nın yaptırımlarını savaşın bir türü görüyorlar. Bu algı kutsanmış ulusal direniş geleneğini canlandırıyor. Putin artık sadece devlet başkanı değil. Aynı zamanda Rusya’yı en güç ülkeye ve müttefiklerine karşı savunan bir başkomutan.

 

Taarruz yetenekleri için aynı şey söylenemese de, Ruslar’ın en iyi olduğu alan anayurt savunması. Çekinceleri olsa bile mücadele boyunca ulusal liderlerinin etrafında kenetleniyorlar. Liderlerinden kararlı olmalarını ve kendilerini zafere taşımalarını bekliyorlar. 

 

Rusya dış düşman karşısında yenilmiyor. Napolyon ve Hitler’i yenip yok ettiler. Bununla birlikte Rus halkı aynı yüzyıl içinde iki defa (1917 ve 1991) kendi ülkesinde rejimi yıktı. 

 

Rusya içeride kırılgan. Putin bunun farkında.Öncülleri olan son çar II. Nikola ve son Sovyet lideri Mihail Gorbaçev’i çok iyi analiz etmiş. Rusya’da yeni bir devrim olmaması için mekanizmalar kurmuş. Putin’in iktidarda kalmasının sırrı halkla yakın temasta olması ve trendleri önceden görebilmesi.

 

Rus liderler için tek tehlike devrimler değil. Putin kısa süre önce gazetecilerle yaptığı bir toplantıda “saray darbesiyle” ilgili soru sorulmasına izin verdi. “Burada saray yok” dedi inandırıcı olmayan bir üslupla “sadece resmi rezidanslar var.”

 

Komplolar Rusya tarihinde sık rastlanan şeyler.NikitaKruşçev 1964 yılında meslektaşları tarafından koltuğundan edilmişti. Gorbaçev’e karşı yapılan darbe komünist rejimin çöküşünü hızlandırdı. “Renkli devrimlerin” son aşamasında siloviki mutlaka liderine ihanet eder.

Rusya tehlikeli sularda seyrediyor. Putin’in tek amacı –çok sayıda dolandırıcıyı barındıran - rejimi ayakta tutmaksa er geç kaybedecek.

 

Ulusça özveri gösterilen zamanlarda Ruslar bu ölçekte bir adaletsizliği kaldıramazlar. Halk kendisini sevse de boyarlarını denetim altında tutamayan çar sıkıntı yaşayabilir.

 

Savaşlar Rusya’da iki ucu keskin kılıç gibi. Resmi propagandaya rağmen Rus köylüsü Birinci Dünya Savaşı’nı yurtseverlikle bağdaştıramadı. Orta sınıflar çar hükümetini yetersiz buldu, sarayın gizli danışmanlarını ülke için felaket kabul etti. Aradan üç sene geçmeden monarşi devrildi, kısa süre sonra da imparatorluk çöktü.

 

Yüzyıl önce yaşananların tekerrür etmemesi için Putin’in açgözlü seçkinlerle arasına mesafe koyması gerekiyor. Devrilmemek için onları tasfiye etmek zorunda. Bu kolay bir iş değil ama tarih onunla ilgili hükmünü bu en büyük meydan okuma karşısında ne yaptığına bakarak verecek.

 

 

Çeviri : Dr. Ömer Aytek Kurmel 

 

Cherkessia.net, 10 Şubat 2015

 

 

******

 

Putin’sBiggest Challenge Is PublicSupport

 

 

Dmitri Trenin , January 15, 2015

 

Thisyear is goingto be verychallengingforRussia. Thecountry has enteredrecession, with GDP probablycontractingby 5 percentormore, inflationsoaringto 15-20 percent, unemploymentclimbingto 7 percent, andthe ruble losingoverhalf of itsvalueagainstthemajorcurrencies.

 

Western sanctions, theplummetingoilpricesandthestructuralproblems of the Russian economyaretoblame. Russianshaveseen it before, in 1998 andagain in 2008-09, but this time thecrisis is likelytolastlonger, andexitingfrom it will be harder.

 

Whatdoestheworseningeconomicsituationsuggestforthepolitics of Russia?

 

Theexistingpoliticalregime in Russia is based on a socialcontractbetweenPresident Vladimir Putin's Kremlin andthebulk of the Russian people. Since Putin firstcametopower on New Year's Eve, 2000, therealdisposableincomes of Russianshaveneverstoppedgrowing, evenduringtheglobalfinancialcrisis, at times at 10 percentperannum. Inreturnforthis, Russian votershaveelected Putin tothepresidencythreetimes, and his protégé Dmitry Medvedev once.

 

Theyalsogavethe Kremlin fullcontrol of the federal andregionalparliaments, governorsandmayors. Oppositiontothissystemwasusuallyvocal, occasionallyvisible in thestreets, but essentiallyimpotent, lackingbroad popular support.

 

NowthefatyearsaredefinitelyoverforRussia, andleanyearslieahead. Ifpeoplecontinuetostickwith Putin, it must be forotherreasons.

 

Onesuchreason is patriotism. By "bringingCrimeabackhome," Putin not onlyreceivedenormoussupport, but alteredthepoliticallandscape of thecountry. Putin did not recreate Russian patriotismandnationalism, but he reinstated it as thesupremenationalvalueandturnedhimselfintoitsleader. "I am thebiggestnationalist in Russia," he proudlyproclaimed at a pressconferencelastyear.

 

Anotherreason is thesanctions. Russianssee Western sanctionsagainsttheircountry as a form of warfare, whichbringsbacktheirhallowedtraditions of nationalresistance. Putin is nolongermerelypresident; he is commander-in-chiefdefendingRussiaagainstthemostpowerfulcountry of thedayanditsallies.

 

Whatevertheiroffensivecapabilities, Russiansarehistoricallybest in defense of theirmotherland. Whatevertheirdoubtsorreservationsabouttheirnationalleaders, theyrallyaroundthem, fortheduration of thestruggle. Inexchange, theyexpecttheirleaderstostandfirm, be resolute, andtakethemtovictory.

 

Russia is essentiallyinvinciblewhenfacing a foreignadversary. But thesamepeoplewhosuccessfullydefendedtheircountryagainstNapoleonand Hitler, andeventuallydefeatedanddestroyedthem, broughtdowntheirowncountrytwicewithin a singlecentury: in 1917 andagain in 1991.

 

Russia is vulnerable inside. Putin knows it. He carefullyanalyzed his predecessors, Nicholas II, thelasttsar, andMikhailGorbachev, thelastSovietleader, and has builtelaboratedefensesagainst a newrevolution in Russia. Putin's main recipeforstaying in power is tostay in closetouchwiththebulk of thepeople, andanticipateemergingtrends.

 

Revolutionsare not theonlyhazardfor Russian leaders. Interestingly, at a recentmeetingwithjournalists, Putin allowed a questionabout a "palacecoup." "We do not havepalaces here," he quipped, ratherunconvincingly, "but onlyofficialresidences."

 

Cabals of seniorofficialsagainstthe top leader, however, are not rare in Russian history. In 1964, NikitaKhrushchevwasoustedby his colleagues. Theend of thecommunistpartyrulewasprecipitatedbytheputschagainstGorbachev, ledby his top aides. Thetechnique of "colorrevolutions" necessarilyincludes, in the final stage, thebetrayal of thehead of theregimeby his siloviki.

 

Russia has enteredunchartedwaters. IfPutin'sgoal is meresurvival of theregime, which is widelybelievedtoincludetoomanycrooks, he willeventuallylose.

 

Duringtheyears of nationalsacrifice, Russiansmay not toleratesomethingsocrasslyunjust. Theymaystilllikethetsar, but if he cannotrein in his boyars, he may be in trouble.

 

Andwars here areusually a double-edgedsword. Despitetheofficial propaganda, thebulk of Russian peasantsdid not accept WWI, whichbrokeout in 1914, as a trulypatrioticeffort, themiddleclassessawthetsaristgovernment as incompetent, andnearlyallviewedthecourtcamarilla as a disasterforthecountry. Lessthanthreeyearslater, themonarchycollapsed, andshortlythereaftertheempire.

 

A hundredyearsago, Russiawas not doomed. It is anything but doomedtoday. Toescapetheanalogy of a revolution, Putin mustriseabovetherapacious elite, andtoavoidbeingoverthrown, he mustreplace it. No easytask, but he will be judgedbyhistoryby how he meets his biggestchallenge.