Paul Goble, 7 Haziran 2016

 

Putin’in medya özgürlüğünü kısıtladığı ve Rus dilini egemen kıldığı bir dönemde Amerika iki yanlış karar aldı. Suskunluğu seçerek Rusya halklarına yanlış mesaj verdi. 

 

Özgür Avrupa/Özgürlük Radyosuna ve diğer uluslararası sivil yayın kuruluşlarına nezaret eden Amerikan Yayın Kurulu Mayıs sonunda aldığı karara göre 26 Haziran itibariyle Rusya’ya yönelik kısa dalga yayınlarına son verecek. Kurul Rusya’ya dönük yayınlarını internet ve uydular üzerinden yapacak (svoboda.org/content/article/27769319.html).

 

Karar kısa dalga yayınları dinleyenlerin sayısının düşük olduğuna ilişkin saha bulgularına ve Moskova’nın sitelere dokunmayacağı kanaatine dayanarak alındı.

 

Putin’in internete yönelik artan düşmanlığı ve rejimin yakın zamanda çok sayıda siteyi kapattığı dikkate alındığında (bkz zanoza.kg/doc/339528_edinoe_informacionnoe_prostranstvo:_novyy_jeleznyy_zanaves.html) sitelere dokunulmayacağı beklentisi fazla iyimser görünüyor.

 

Kısa dalga yayını durdurma kararı tepki toplarken (bkz bloggernews.net/138185)Avarca, Çeçence ve Çerkesce yayınların durdurulmasına ilişkin ikinci karar – çok daha ciddi sonuçlar doğuracak olmasına rağmen – hiç dikkat çekmedi. 

 

Çerkesce yayının durdurulacağı bu hafta duyuruldu (natpressru.info/index.php?newsid=10488 ve http://tuapsepress.com/full.php?id=773). Kuzey Kafkasya’da internet kullanımının çok düşük olduğu dikkate alındığında durdurma kararını haklı bulmak olanaksız.

 

Özgür Avrupa/Özgürlük Radyosu’nun Kuzey Kafkasya Servisi 2002 yılında Kongre kararıyla kurulmuştu ve bölgenin en önemli üç dilinde yayın yapıyordu. Sadece sekiz çalışan ve birkaç yardımcıdan oluşan servis günde yalnız bir saat yayın yapıyordu ve Moskova izin vermediği için bölgede bürosu yoktu.

 

 

Buna karşılık etkisi küçümsenemezdi. Özgür Avrupa/Özgürlük Radyosu sayfasında yayınlanan bir değerlendirmeye göre “Kuzey Kafkasya Servisi bölgeye yerel dillerde tarafsız haber ve analiz sunan tek uluslararası yayın kuruluşuydu” (rferl.org/info/north_caucasus2/190.html).

 

Değerlendirme şöyle devam ediyordu: “Kuzey Kafkasya’da faaliyet gösteren medya mecraları Rusya’nın diğer bölgelerinde uygulanan yasaklara tabiler. Buna ek olarak dünyanın en tehlikeli bölgelerinden birindeler. Gerek İslamcı asiler gerek Rusya güvenlik güçleri yaygın suikast ve bombalama eylemleri yürütüyor. Potansiyel tehdit görülen herkes hapsedilebiliyor.” 

 

Buna göre Kuzey Kafkasya Servisi “benzersizdi”. Üç kulvarda doğru ve zamanlı bilgi veriyordu. Bu kulvarlar üç Kuzey Kafkasya halkı üzerine gelişmeler; üç halkların birbirleriyle ve Moskova ile ilişkileri; kendi diasporaları da dahil olmak üzere dış dünya ile bağlarıydı.

 

Ne var ki değerlendirme en önemli noktayı ihmal etmiş bulunuyor. Sovyetlerin yayınları bozduğu Soğuk Savaş döneminde bile insanlar Batı radyolarını dinliyorlardı. Bu yayınlar onlara umut veriyordu. Unutulmadıklarını anlıyorlardı.

 

Bu umut mesajının kesilmemesigerekiyor. Kuzey Kafkasya ve genel olarak Rusya Federasyonu halklarının haklarına ve özgürlüklerine kavuşması gerektiğine inananlar bu kararların yeniden gözden geçirilmesini bekliyor. 

 

 

Çeviri: Dr. Ömer Aytek Kurmel 

 

Cherkessia.net, 17 Haziran 2016

 

 

----

 

US Sending the Wrong Signals to Peoples of Russia by Not Sending Them at All  

 

Paul Goble, June 7, 2016

 

Staunton – At a time when Vladimir Putin is suppressing media freedom across his country and Russianizing the media space in the non-Russian portions of his country, the United States has taken two decisions about international broadcasting that send very much the wrong signals to the peoples of that land by not sending signals at all.

 

At the end of May, the US Broadcasting Board of Governors, which oversees RFE/RL and other US civilian international broadcasters, decided to end shortwave broadcasting to the Russia as of June 26.  The BBG stressed that it would maintain its media presence in that country via the Internet and with the help of satellites (svoboda.org/content/article/27769319.html).

 

The decision reflects both research findings that relatively few Russian citizens now listen to shortwave radio and the conviction that, despite the radios’ unfortunate experience with medium wave broadcasting there – which has to be located inside a target country in most cases and thus can be closed down by the regime – Moscow will not block the station’s websites.

 

Given Putin’s increasingly hostile attitude toward the Internet and his regime’s recent moves to block such sites – for discussion of this all-too-real danger and its spread, see zanoza.kg/doc/339528_edinoe_informacionnoe_prostranstvo:_novyy_jeleznyy_zanaves.html – that would seem to be an overly optimistic expectation if Putin remains in power.

 

If the decision to end shortwave broadcasting in Russian has attracted some attention and criticism– see, for example, bloggernews.net/138185 – a second and related decision has not even though it may have even more fateful consequences. That is the end of US shortwave broadcasts in three North Caucasian languages, Avar, Chechen, and Circassian.

 

Circassian websites are reporting this week that broadcasts in Circassian are being shut down (natpressru.info/index.php?newsid=10488 and http://tuapsepress.com/full.php?id=773), an action involving the other languages as well and one that is less defensible given that Internet penetration in the North Caucasus is lower than elsewhere and where many rely on that medium.

 

Radio Free Europe/Radio Liberty’s North Caucasian Service was set up in 2002 by Congressional mandate and has broadcast in the three most important languages of the region.  The service is small – only eight staffers and some stringers –because its programs last only an hour a day and because it does not have a bureau in the region: Moscow won’t permit that.

 

But the service has played an important role. As an assessment of it published on the RFE/RL web page last year pointed out, “RFE/RL’s North Caucasus Service is the only international broadcaster to provide objective news and analysis to the North Caucasus in Chechen, Circassian and Avar” (rferl.org/info/north_caucasus2/190.html).

 

Given that the “media outlets in the North Caucasus face the same limitations as those elsewhere in Russia, with the additional hazard of being located in one of the most violent and dangerous regions in the world. Assassinations and bombings by both Islamist rebels and Russian security forces are common, and anyone viewed as a potential threat can be imprisoned.”

 

Thus, the report said, RFE/RL’s North Caucasus Service has been “in a unique position” to provide accurate and timely information on each of these nations, their relationship with each other and with Moscow, and their ties with the broader world, including the important diaspora communities each has.

 

That report, however, did not make what must be the most important point of all, a point that people who listened to Western radio broadcasts during the Cold War even when that was made extraordinarily difficult by Soviet jamming have often made. Such broadcasts, they pointed out, gave them hope because their existence showed they and their nations hadn’t been forgotten.

 

That message of hope must continue to be sent, and thus all people of good will who want the rights and freedoms of the peoples of the North Caucasus and the peoples of the Russian Federation more generally to be observed can only hope themselves that these decisions will be reconsidered lest that message not be delivered effectively in the future.