Merhaba, ben Afyon Kocatepe Üniversitesinde Edebiyat öğrencisiyim. Aşağıya kopyaladığım şiiri çerkesceye çevirebilir misiniz acaba? Şimdiden çok teşekkür ederim.


BENİ ÖP SONRA DOĞUR BENİ

Şimdi
utançtır tanelenen
sarışın çocukların başaklarında.

Ovadan
gözü bağlı bir leylak kokusu ovadan
çeviriyor o küçücük güneşimizi.

Taşarak evlerden taraçalardan
gelip sesime yerleşiyor.

Sesimin esnek baldıranı
sesimin alaca baldıranı.

Ve kuşlara doğru
fildişi: rüzgarın tavrı.
Dağ: güneş iskeleti.

Tahta heykeller arasında
denizin yavrusu kocaman.

Kan görüyorum taş görüyorum
bütün heykeller arasında
karabasan ılık acemi
- uykusuzluğun sütlü inciri -
kovanlara sızmıyor.

Annem çok küçükken öldü
beni öp, sonra doğur beni.

Cemal SÜREYA

Kuyeko Nalbiy'in şiirlerini çevirip, okuyucu ile buluşturmak gibi, hepimizin son derece memnun olduğu bir faaliyeti bile, bu işin niçin kendi küçük krallığı tarafından yapılmadığına hayıflanıp, murdar göstermeye çalışan zavallılara ne demeli bilinmez.Latince’den İncil’i, Almanlara, Holandalılara, Fransızlara v.s okuyup, Tanrı sizden mal ve mülklerinizi kendisine vermenizi istiyor demek gibi, Kutsal Kitapları insanlar okusa bile anlayamazlar;sadece bazı kişiler bunu anlar ve size aktarır gibi, kutsal metinlerin görünenin dışında başka anlamları da var ve bu anlamları ancak filanca kişiler bilebilir gibi bir şey. Çeviri, sahibinin hususiyetlerini yansıtır;özellikle de şiirde. “Bu şiiri bendeniz, ben ki küçük krallığımın kralı ancak çevirmelidir” diyen varsa, o da çevirsin, bakalım ruhunda taşıdığı bir hususiyet varmıymış, eğer varsa bu hususiyet hangi menem bir şeye benzermiş görelim. Hapae Erhan, küçük krallıkların küçücük krallarına, Kuyeko Nalbiy’in şiirlerinin sadece kendisi tarafından çevrilebilecek şiirler olduğunu mu ilan etmiş ki, küçücük kralcıklar huysuzlanmış. Çocuk kitapları okumak çok zevkli, bu yaşta bile öğretici olabiliyor, Heinz Janisch mükemmel bir çocuk kitabı yazmış, şöyle bir öykü var:
Kral ile Gölge
“Neden peşimden geliyorsun?” diye sordu kral, gölgesine.
“Aptalca fikirlere kapılma diye,” dedi gölge.
“Ve madalyonun iki yüzü olduğunu unutma diye.”
“Nasıl unutabilirim ki,” dedi kral ve
Küçük tacının güneşte yaptığı büyük gölgeye şaşırdı.

жадэ умар тэрэздэд дунаем узфит закъор гур ары.