


SEDİRDE UYUYAN KÜÇÜK KIZ
Eskisi gibi değil durum
O bildiğiniz sizin.
Yanıp durduğum o küçük kız
Büyümüş şimdi, benden uzun
Gelip sedirde uyuyor, gürültüye aldırmadan
Bir şey diyemiyorum ona, şöyle en ufak
Yerine yatsan ya üstünü çıkarıp
En sevdiğim şeydi benim de
Muhabbeti sektirmeden,
Anamın mutfağında uyumak
Saçlarını okşuyorum, elim uzakta
Suratını geziniyor nemlenmiş gözlerim
Örtüyorum üstünü sonra,
O beni hissetmesin.
Uzak düşmüş idik onca zaman
Onca zaman-bunca zaman
Geçti şimdi ne deyim, orda uzanmış uyuyor
Su kadar sade – su kadar sessiz
Mutluluk buymuş meğer
Kimin tarifi nasılsa nasıl.
Ne Kürt meselesi ırgalıyor beni şu an,
Ne uzakta memleket
O küçük kızın yastığa mırıldanıp,
Huzurda uyuması asıl.
Erhan HAPAE
23 Ocak 2012, Maslak/ İstanbul

Cherkessia.net, 12 Nisan 2017
Çerkes babalar çocuklarını toplum içinde sevmede özgür mü değil mi tartışması gereksiz. Sevmenin bin türlü yolu var. Vıcıklık başka şeydir sevmeyi göstermek çocuğunuza hissettirmek başka şeydir. Benim şiir yazma yeteneğim olsa en başta küçük kızıma yazarım tabiki. En yoğun duyguyu ona duyarım çünkü. Geçelim bunları. Çocuklarımızı dünyada geçerli olacak donanımda ve Çerkes yanlarını unutmadan yetiştirmektir işin güç tarafı.Güzel şiirmiş Erhan bey. Kız çocuğu babası olarak okudum bende. Kızınızın da edebiyat uğraşısı var mı?
30 Nisan 2017 Pazar Saat 15:26Ne güzel şiir! Bir babanın kızına şiir yazması olağanüstü güzel. Kızınıza yazdığınız şiir sıcacık, baba şevkatinde, bende duygulandım. :( Şimdiki gençler duygusal değiller önceki kuşağa nazaran. Umarım güzel kızınız sizin bu kadife yüreğinizin hakkını veriyordur.
15 Nisan 2017 Cumartesi Saat 15:54İhsan Eker abi, Tuğçe niye hoşgörsün sevgisizliği?
Bence Tuğçe'nin söyledikleri önemli. Her gelenek dondurucuda kalmış gibi devam etmemeli. Çocuğun anne babasından sevgi görmesini tartışacak değiliz bu yüzyılda.
Bunu savunmuyorsunuz anladım ama hoşgörün demenize katılmıyorum.