Zorlu bir dönemden geçmekte olduğumuz kuşkusuz. Demokrasi için alt yapı ve üst yapı gerekir. Alt yapı sanayileşme, teknolojik gelişim ve bunlara bağlı herşey gerekli. Yeterli değil. Ayrıca denge de zayıf.
Üst yapı alt yapıya dayanır. Siyasal ve sosyal örgütlenme, toplumun kültürel yapısı ve düzeyi.
Özetle durum sallantılı.
15 Temmuz'da sokaklara dökülenlerin niteliği tartışılabilir. Bunların çoğu demokratlara, özellikle sol görüşlülere, etnik azınlık üyelerine saldırmış kişiler. Ne ölçüde demokrasi adına güvenilir kişiler.
Ayrıca geçmişte işlenmiş suçlar işin cabası. Ermeni, Rum, Alevi, vs katliamları ortada. Soruşturulmamış ve bir yargı kararına bağlanmamış.
Sözün kısası çok hassas bir denge var. Dinci (şeriatçı) kesimler demokrasiyi savunuyor olabilirler mi? Fırsat ele geçtiğinde kendine demokrat ve başkasına hak tanımama anlayışı maalesef revaçta. Mısır'da Mursi idare edemedi. Halkın gerilettiği askere dönüş fırsatı yarattı. Ecevit'de Kıbrıs çıkartmasıyla askere yeniden itibar kazandırdı. Sonra asker onu da içeri tıktı, siyasetten yasakladı.
Komşu Yunanistan ile arada dağlar gibi fark var. Sol orada demokrasi sacayağının bir dayanağı ve iktidarda. Türkiye'de sola nefes aldırılmıyor. Etnik anlamda HDP 80 milletvekili kazanınca neler yapıldığı ortada.
Bu bakımda Sayın Vahit Erdo gibi ben de fazla ümitvar değilim. Ancak, ABD desteklese bile askere destek zor olur diye düşünüyorum. Diktanın karşısında solcular değil, bu kez sağın bir kesimi, sermaye karşı çıkabilir. Faşist bir ülkeye kimse yatırım yapmaz, turist gelmez, kişiler kendilerini güvende hissetmezler.
Doğru tutum Erdoğan'ın büyüklük kompleksinden çıkması, parlamenter demokrasiyi güçlendirme çabalarına dönmesi, ülkeyi dindarlaştırma heveslerine destek vermekten vazgeçmesi olabilir.
Ülkeler dindarlaşma ile değil bilim, teknik ve kültürel gelişmeyle sorunlarını çözebilirler. İşte Batı, işte dökülen Pakistan, Afganistan, Somali, Nijerya...
Din kul ile Allah arasında. Burada önemli olan dini özgürlüklerle baskıcı/ dinci rejimleri ayırmasını bilmektir.