Paul Goble, 23 Eylül 2016

            

Bu hafta, Kremlin’in herhangi bir kimsenin hatırlamasını ya da işaret etmesini istemediği bir yıl dönümünü içermektedir: 77 yıl önce dün Brest’de, Hitler’in Wehrmacht’ından ve Stalin’in Kızıl ordusundan askerler ve resmi görevliler, Avrupa’da ikinci Dünya Savaşı’nın başlangıcına işaret eden Polonya’nın işgal edilmesi ve parçalanmasının ardından, kazandıkları zafer için ortak askeri geçit töreni sahnelediler (Çevirenin notu: https://www.youtube.com/watch?v=9IFmBQS8FDc ) . 

 

Askeri geçit törenine katılan Alman ve Sovyet görevliler: Generalleutnant Mauritz von Wiktorin (soldaki-Alman), General der Panzertruppe Heinz Guderian(ortadaki-Alman) ve Kombrig Semyon Krivoshein (sağdaki-Sovyet)

 

Bir Rus yorumcu, “Sovyet tarihinde, Sovyet tarihçilerinin hiç bir zaman resmi olarak tasdik etmediği bir çok utanç verici ve kepaze zamanlar bulunmaktadır. Bu kepaze tarih sayfalarından birisi, Polonya’nın Nazi Almanyası ve Sovyet Rusya tarafından işgal edilmesinin ardından Brest’de düzenlenen Sovyet-Nazi ortak askeri geçit törenidir” diyerek durumu orta yere sermektedir (tverdyi-znak.livejournal.com/1351494.html). 

 

 

Söz konusu icraatın gerçekleşmesi,  Hitler’in Almanya’sı ve Stalin’in Sovyetler Birliği’nin ittifakı ile imza edilen ve Doğu Avrupa haritasını yeniden çizen Molotov-Ribbentrop Paktı sayesinde mümkün olabilmişti, Kremlin’in gerçek bir konunun dile getirilmesi ile yüzleşmeye hazır olup olmadığının bir önemi bulunmaksızın, işaret edilen anlaşmanın gölgeleri hala Avrupa Kıt’ası üzerinde gezinmeye devam etmektedir.  

 

 

Buna benzer bir çok husus bulunmaktadır, fakat günümüzde Ukrayna’lı yorumcu Igor Isayev, bunlar içinde en önemli olanına işaret etmektedir: Orta Avrupalı’lar, Eylül 1939’u, kendilerini bölen şahsi trajediler serisinin bir parçası olarak görmekten giderek uzaklaştıklarına ve kendilerini ortak kurban haline getiren bir olay olarak değerlendirdiklerine işaret etmektedir (dsnews.ua/world/internatsional-molotova-ribbentropa-pochemu-ukraine-vazhno-22092016200000). 

 

 

Ve şimdi aynı yorumcu, Ukrayna’nın bu değişikliğin anlatılmasına yardımcı olma ve kendisini “geçmiş hakkındaki Orta Avrupa Politik tartışmasının” tarife uygun tam ve eksiksiz üyesi olarak tanıtma şansına sahip olduğunu, Kiev’de bir çok kişinin iki hafta öncesine kadar  bazı zamanlar bu konu hakkında konuştuğunu, ancak üst seviyede herhangi bir kimsenin gerekli adımları atmadığını belirtmektedir. 

 

22 Eylül 1939 tarihinde, Brest-Litovsk’daki Alman-Sovyet askeri geçit töreni

 

 

Ukrayna Parlamentosu (Verkhovna Rada) Başkanı Andrey Parubyi, bu ayın ilk günlerinde gerçekleşen Polonya ziyareti sırasında, Polnyalı ve Litvanya’lı parlamenterlere, Molotov-Ribbentrop anlaşmasının ve Polonya’nın bölünmesinin üzerlerindeki etkilerinin değerlendirileceği ortak bir toplantının Ukrayna’lı parlamenterlerle birlikte yapılması çağrısında bulundu. 

 

 

“İki emperyalist rejim, Nazi ve Komünist rejimleri, Avrupa’daki bir savaşın tasmasını sıyırmışlardı, bu savaş  Polonya’lılar, Ukrayna’lılar ve Litvanya’lılar arasında kurbanlara yol açtı” dedi Parubyi. “Hiç şüphe yoktur ki 1939’da Polonyalılara, Ukraynalılara ve Litvanyalılara karşı baskı yapan aynı saldırgan,  bugün benzer emperyalist motiflerle savaşmakta ve Ukrayna konusunda mütecaviz bir politika izlemektedir”.   

 

 

Isayev, eşzamanlı bir cevap alamamasına rağmen , Ukrayna Parlamento Başkanı’nın önerisinin son derece isabetli olduğunu, çünkü “20.yüzyılda Doğu-Orta Avrupa Halklarının kaderinin ortak olduğunun öneride vurgulandığını” ve bu önerinin Stalinizm ve Nazizmin Kurbanları Anısına Avrupa Günü’nün arkasındaki Baltık ülkeleri ve Polonya’nın politik ve diplomatik  çabalarına Ukrayna’nın katılmak için açık bir çabayı temsil ettiğini  söylemektedir

 

 

Sovyet işgali döneminde, Moskova ve onun komünist müttefikleri, bu bölgenin her bir halkının Sovyet icraatlarından bir şekilde faydalandığına işaret etmek suretiyle birbirleriyle işbirliğine girmesinden uzakta tutmaya çalıştılar. Isayev, fakat şu anda birlikte çalışmak için “Polonya ve Litvanya’nın karşılıklı problemlerin üzerinde durmaktan azade olduklarını, kendilerine imkan veren ortak hafıza üzerine vurgu yaptıklarını”  söylemektedir

 

 

Günümüzde, “eğer Sovyetler Birliği olmasa idi, Litvanya Vilnius’a sahip olmayacak ve Ukrayna şu andaki sınırlarında bulunmayacaktı” şeklindeki “Rus propagandasına karşı,ortak bir hafıza ve ortak bir yara panzehirdir”.Vakıadır ki, bu ulusların üçü ve bunların dışında diğerleri Sovyet ve Nazi işbirliği ve icraatlarının kurbanları statüsünü paylaşmaktadırlar.    

 

 

Isayev, “bu Ukrayna için bir derstir” diyerek devam ediyor. Polonya ve Litvanya gibi Ukrayna da, kendilerini birbirlerinden ayıracak şeylerden daha ziyade, her üç ulusun geçmişteki ortak noktalarını ön plana çıkarmalıdır, çünkü  hepsinin kaybetmesi için Moskova’nın hala onları birbirlerine düşürme oyununa devam etme riski mevcuttur. 

 

 

Ve Isayev şu sonuca ulaşıyor: “Kiev için , batı komşularıyla birlikte  20. Yüzyıl hakkında ortak tarihsel söylem yaratılması önemlidir”. Her şeyden önce, bu uluslararası açıdan çok etkili bir yaklaşım olacaktır. İkincisi Stalin ve Hitlerin kurbanlarına birlikte yardıma yol açacaktır. Ve üçüncüsü bütün bu halkların, her iki diktatörün bulaştığı geçmişlerinin üstesinden gelmesine yardım edecektir.  

 

 

Kaynak:http://windowoneurasia2.blogspot.com.tr/2016/09/seventy-seven-years-ago-this-week-nazi.html

 

 

Çeviri:Dr.Karden Murat

 

Cherkessia.net/25.09.2016

 

***

 

Seventy-Seven Years Ago This Week, Nazi and Soviet Forces Celebrated Their Joint Defeat of Poland

 

Paul Goble

 

Staunton, September 23 – This week includes an anniversary the Kremlin didn’t want anyone to mark or even remember: 77 years ago yesterday in Brest, soldiers and officers from Hitler’s Wehrmacht and from Stalin’s Red Army staged a joint victory parade following the occupation and dismemberment of Poland that marked the beginning of World War II in Europe.

 

 As one Russian commentator put it, “in Soviet history there were many disgraceful and shameful ages, which Soviet historians never acknowledged officially. One of these shameful pages was the Soviet-Fascist parade in Brest after the joint seizure of Poland” (tverdyi-znak.livejournal.com/1351494.html).

 

That action became possible thanks to the Molotov-Ribbentrop Pact which made Hitler’s Germany and Stalin’s Soviet Union allies in redrawing the map of Eastern Europe, an action that continues to cast a shadow on the continent regardless of whether the Kremlin is prepared to face the truth of the matter.

 

There are many ways in which this is so, but today, Ukrainian commentator Igor Isayev points to one of the most important: moving Central Europeans away from viewing September 1939 as a series of individual tragedies dividing them and recognizing their common victimhood (dsnews.ua/world/internatsional-molotova-ribbentropa-pochemu-ukraine-vazhno-22092016200000).

 

And now, he suggests, Ukraine has a chance to help promote that shift and introduce itself as a full-fledged member of “the Central European political discussion about the past,” something many in Kyiv have talked about for some time but that until two weeks ago, no one at the senior level had taken the necessary steps.

 

During a visit to Poland earlier this month, Andrey Parubyi, the speaker of Ukraine’s Verkhovna Rada called on the Polish and Lithuanian parliaments to join with the Ukrainian one in making a join assessment of the impact of Molotov-Ribbentrop and the division of Poland on all of htem.

“When two imperialist regimes, Communist and Nazi, in fact unleashed a war in Europe, this war led to victims among Poles, Ukrainians and Lithuanians,” he said. “There is no doubt that the very same aggressor who in 1939 carried out repressions against Poles, Ukrainians and Lithuanians is today with the same imperialist motives is attacking and conducting an aggressive policy regarding Ukraine.”

 

Although there was no immediate response, Isayev says that the speaker’s proposal was a good one because it “stressed the commonality of the fates of the peoples of East-Central Europe in the 20th century” and represented a clear effort by Ukraine to join the diplomatic and political efforts of Poland and the Baltic states that were behind the European Day of Memory of the Victims of Nazism and Stalinism.

 

 During the period of the Soviet occupation, Moscow and its communist allies sought to keep the peoples of the region from cooperating by pointing out that each had benefitted in some way from Soviet actions. But now, Isayev says, “Poland and Lithuania have been able to stress not mutual problems but a common memory which gave them the chance” to work together.

 

“A common memory and a common wound are also an antidote to Russian propaganda” today which argues that “’if it weren’t for the USSR, Lithuania wouldn’t have received Vilniius and Ukraine would not have its current borders.”  But in fact all three of these nations and others besides shared the status of victims of Soviet and Nazi cooperation and actions.

 

 “This is a lesson for Ukraine,” Isayev continues.  Like Poland and Lithuania, it should seek to stress the common features of the past of the three peoples rather than those things that have set them apart because there is still the risk that Moscow will try to play them off against one another to the loss of all.

 

And he concludes: “For Kyiv it is important together with its western neighbors to form a common historical discourse about the 20th century.” First of all, this is a more effective approach internationally. Second, it helps bring the victims of Stalin and Hitler together. And third, it helps all these peoples to overcome the past that the two dictators inflicted on them.